De uitdaging

Om 5u00 uit mijn bed om dan 2u30 samen met Gert A. en Pierre V . richting kust te rijden. Dat was al even geleden. Maar wel een echte openbaring. Door het slechte weer en daardoor zo goed als geen verkeer stonden we een uur te vroeg op onze eindbestemming: het staketsel in Nieuwpoort.

Al een hele tijd de plek in Vlaanderen – of zeggen we gans Europa – om een van de meest iconische en voor vogelkijkers onbereikbare soort met je eigen ogen te zien. En hoe? Op een paar meter alle details tonend. De foto’s die ik al zag voorbij komen voorspelden een waarneming van topkwaliteit. Maar eerst een warme choco…

Ross’ trigger

Iets later staan we op het staketsel en krijgen we deze sierlijke meeuw in het vizier. Een momentje op de reling zat er niet in. Maar wel regelmatig mooie vluchten boven onze hoofden. Wat een beauty! Ze lijkt wel van porselein. Terwijl ik daar sta besef ik dat zo een momentjes degene zijn waar je het als vogelkijker voor doet. Met een paar maten genieten van een soort die je nog nooit zag. Gewoon alle bewegingen en kleuren op je netvlies laten komen om een onuitwisbare indruk achter te laten. Gewoon fantastisch.
Op de terugweg bedenk ik dat ik dit wel gemist heb. Daarom dokter ik, op dat moment zonder medeweten van mijn maten, een leuk plan uit. Ik noem het in mijn hoofd ‘challenge 3×300 (ondertussen door het aanhaken van Ronny M. 4×300). Mijn doel is om met onze bende op termijn minimaal 300 soorten op onze lijst te zetten die door minstens 3 van de leden van ons informele clubje werden gezien.
Zelf neem ik de ‘boekhouding’ voor mijn rekening. Gewoonweg omdat ik dit leuk vind. Via waarnemingen.be zoek ik ieders levenslijst op van in België gezien soorten. Blijkt dat we samen 290 soorten hebben gezien, waarvan er 162 door drie van ons. Nog wel een weg te gaan denk je dan? Tja, dat is hoe je het bekijkt. Want al snel blijkt dat sommige ontbrekende puzzelstukjes er zijn omdat iemand een bepaalde soort gewoonweg nog niet heeft ingegeven op waarnemingen.be. Zelf kreeg ik ook een kleine wake-up-call omdat sommige ‘gewonere’ soorten bij mij ontbraken. Zilverplevier, dwerg- en grote stern, middelste zaagbek en blijkbaar heel wat vrij algemene zeevogels. We zullen nog eens een paar keer terug moeten naar onze kust.

Grijze gast

Dit weekend kon ik alvast een van mijn vakjes inkleuren. Poging nummer twee om de pleisterende grijze wouw in Peer te gaan bekijken. Bij een eerste poging bleef het met over deze soort te praten met andere – tevergeefs wachtende – vogelkijkers of fotografen. Iets wat mij toen en ook deze keer trouwens dadelijk opviel. Er liepen meer mensen rond met een grote toeter en een fototoestel dan mensen met een telescoop. De vogelfotografen zijn de vogelkijkers al lang voorbij gesneld. Het is dan ook verleidelijk om je waarneming te vereeuwigen op een foto. Maar zoals ik al eens eerder vertelde: wie vogels wil fotograferen kan er niet naar kijken of toch minder intensief. Zelf liet ik mij deze keer bij de grijze wouw weer maar eens betrappen op het overtreden van mijn eigen regeltje.
We waren nog maar niet uit de auto of Gert kreeg de grijze wouw al in zicht. Hem meenemen blijft een garantie om soorten sneller te ontdekken. Een gave zeker. Nadat ik hem even heel ver in de telescoop bekeek, greep ik vlak erna naar mijn fototoestel terwijl de wouw iets dichterbij kwam jagen. Net als 80% (of zelfs meer denk ik) van de mensen rondom ons. Resultaat van deze actie waren een tiental foto’s met de kwaliteit waar elke fotograaf met enige vorm van zelfrespect geen blik op wil werpen. Dat terwijl er ondertussen 1.000-den beelden op het web circuleren die stukken beter zijn. Zelfs een aantal pareltjes.

Bewijs

Daarom heb ik mij voorgenomen om vanaf nu mijn fototoestel te gebruiken waarvoor ik het gekocht heb. Topbeelden maken zit er niet in en dat is ook niet de bedoeling. Maar een foto met daarop het beestje dat ik zie herkenbaar voor anderen is wel mogelijk. Bewijsfoto’s noemen ze dat. Die heb je nodig als je ooit het immense geluk hebt om een zeldzame soort te ontdekken zonder dat er iemand anders (of te weinig anderen) hetzelfde doen. Een foto is dan de onontbeerlijke manier om te bewijzen dat je deze soort zag. De tijd dat je dit kon hard maken met een gedetailleerde beschrijving ligt al een tijdje achter ons. Geen foto is geen waarneming.
Daarnaast is het een handig instrument om bij moeilijk te determineren soorten de knoop door te hakken. Je kan zo een vogel even vast leggen om hem dan rustig te bekijken en alle kenmerken proberen op een rijtje te zetten.
Wij deden dit dit weekend met een mogelijke kuifduiker in Stokkem. De foto van de jonge vogelkijker die samen met Gert en mij naar een in de verte dobberend zwart-wit hoopje pluimen keek, bewees dit. Het beestje vertikte het om – als ik door mijn telescoop zat te turen – zijn kop uit zijn pluimen te halen. Maar met een foto kregen we de koptekening dan toch te zien en konden we op deze basis er de soort ‘kuifduiker’ op kleven. Weer zo een momentje waar we het voor doen.
Daarom zal ik mijn blogposts opleuken met topbeelden van de echte vogelfotografen. Deze keer is dat Kris Hermans.
Ondertussen hebben we 2 extra soorten kunnen toevoegen aan ons lijstje en staat de teller al op 168 ‘complete’ vogels en staan er 54 te wachten tot een van ons ze gezien heeft. De uitdaging loopt door en jij kan ze hier volgen.

Auteur: Crazy Birder

Verslaafd aan vogels en vastberaden om ook jou zo ver te krijgen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

NATUURVERSLAVING

De wonderen der natuur op het netvlies van Willem Bosma

Dippyman

A blog about well-being and wildlife, by Paul Brook

Steven Kijkt Vogels

Een (foto)blog over vogels in Nederland

SLAGPEN

Vogels kijken doe je met je oren.

Evolutionary Stories

Funny and remarkable observations in evolutionary research

Verwonderhoekje

Een blog vol verwondering

%d bloggers liken dit: